Kwiaty i poezja ciąg dalszy


Zielono nam w głowie i fiołki w niej kwitną
Na klombach mych myśli sadzone za młodu,
Pod słońcem, co dało mi duszę błękitną
I które mi świeci bez trosk i zachodu.
Obnoszę po ludziach mój śmiech i bukiety
Rozdaję wokoło i jestem radosną
Wichurą zachwytu i szczęścia poety.
Co zamiast człowiekiem, powinien być wiosną.
/"Zielono nam w głowie" Kazimierz Wierzyński/